مشاهده و دانلود جزوه های آموزشی
ما را دنبال کنید

بید

بید گونه‌های مختلفی دارد از جمله بید سفید، سیاه بید، بید مجنون، بید دره، فوکا، سرخ بید، بید مشک، فشفشه، زرد بید و غیره. در اینجا به نام علمی و مشخصات مربوط به یک گونه‌ی بید که پوست آن خواص دارویی دارد اشاره شده است.

نام های دیگر بید: نام علمی آن Salix alba L و نام انگلیسی آن Salicin willow می‌باشد. نام‌های دیگر آن به فارسی، عربی و در کتب طب سنتی، بید، فِک، فیک، صفصاف ابیض و اسبیدار نامیده شده است.

مشخصات ظاهری

بید درختی است به ارتفاع حدود ۱۰ متر گاهی موارد بیشتر، پوست آن قهوه‌ای تیره و شاخه‌هایش باریک، بلند و قرمز رنگ هستند. سطح تحتانی و فوقانیِ برگ‌های آن سفیدِ مایل به نقره‌ای و براق می‌باشد و بیشتر در استان‌های شمالی، آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، همدان، اصفهان، فارس، لرستان و تهران انتشار دارد.

طبیعت

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت بید، سرد و تر است.

بخش مورد استفاده

پوستِ درخت، در ضمن برگ درخت بید نیز خواص دارویی دارد.

نحوه مصرف

معمولاً پوست درخت را به صورت جوشانده یا دم کرده استفاده می‌کنند و در طب سنتی برای درمان بیماری‌ها نحوه و مقدار مصرف آن را پزشک تشخیص داده و تجویز می‌کند.

برای آشنایی بیشتر با خواص، شیوه استفاده و موارد منع مصرف بید، اینجا کلیک کنید.