عضویت در صفحه اینستاگرام طبایع
ما را دنبال کنید

آذربو (چوبک)

آذربو یا آذربویه یا عرطنیثا گیاهی است خودرو از تیره اسفناج، که پوست آن به رنگ کبود صاف یا کمی کرکدار، برگهایش کشیده و به هم فشرده و گلهایش در مجموعه ای در روی یک پایک بلند به رنگ سفید یا صورتی قرار دارد. ریشه آن را گلیم شوی یا چوبک اشنان می‌نامند و در برخی منابع نیز آن را بخور مریم یا ریشه درختچه بخور مریم می دانند.

به‌طور کلی این‌گونه گیاهان به فارسی در مناطق مختلف ایران با نام های «چوبک»، «چوبک اشنان» و «چوبه» و «آذربو» و در همدان به اصطلاح محلی «اسپرون» و در آذربایجان و در کردستان «چوغان» و در سایر مناطق «فلار» و «گلیم‌شوی» نامیده می‌شوند. در کتب طب سنتی با نام های عربی آن «غاسول»، «عرطنیثا»، «صابونیه»، «عرطنیثه» (بیخ گیاه) و «سطرونیون» نامبرده می‌شود.

طبع این گیاه گرم و خشک درجه سوم است. عطسه آور، ادارآور و قاعده آور است، ترشح شیر و عرق را افزایش می‌دهد، جنین را سقط می‌کند، برای باز کردن انسداد مجاری کبد و پاک کردن آن موثر است و معالج یرقان می‌باشد. برای تسکین کولیک و درد شکم و تسکین درد دندان مؤثر است. برای خرد کردن سنگ مثانه مفید است. به خاطر داشتن ماده ساپونین سعی شود کم مصرف گردد زیرا سمی است. مقدار مصرف ۲ گرم در ۲۰۰ سی‌سی آب می‌باشد. برای درمان درد مفاصل ریشه چوبک را سوزانده، خاکسترش را با سرکه مخلوط کرده و در محل درد بمالید. پاشیدن گرد چوبک بر روی زخم ها نافع می‌باشد. برای درمان درد سیاتیک این گیاه را با سرکه مخلوط کرده و به صورت ضماد در محل درد بگذارید.

توجه: تازه‌ی آن سمی است و نباید هیچ‌گاه خورده شود، مصرف آن حتما باید با نظر پزشک باشد.