ما را دنبال کنید

بارتنگ (بارهنگ)

بارتنگ یا بارهنگ که در کتاب‌های طب سنتی قدیم از آن به نام لسان‌الحمل (زبان گوسفند) یاد شده است، گیاهی است علفی، چندساله، بدون ساقه، به ارتفاع ۱۰ تا ۷۰ سانتی‌متر با برگ‌های پهن و گسترده و دمبرگ‌های بلند که دارای خواص چشمگیری است. برگ گیاه بارهنگ شبیه زبان گوسفند است و ۳ تا ۷ رگبرگ طولی مشخص دارد. طبع این گیاه، سرد و خشک است.

همه‌ی بخش‌های گیاه بارهنگ شامل برگ و ریشه و دانه‌ی آن، مصارف دارویی دارد؛ اما، برگ و ریشه آن را بیشتر به صورت استعمال خارجی و تخم بارهنگ را بیشتر به صورت مصارف داخلی استفاده می‌کنند.

برخی از خواص بارتنگ (بارهنگ)

تقویت کننده قوای فکری و جنسی است.

درمان کننده فراموشی است و ضعف ذهنی را از بین می برد.

اثر قابض و نرم کنندگی دارد و به عنوان تب‌بر، تصفیه کننده‌ی خون، آرام‌کننده و رافع تحریکات مجاری تنفسی و ادراری مطرح است.

برگ‌های تازه‌ی بارهنگ، خواص ضدباکتریایی قوی دارد؛ به همین جهت، برای التیام زخم‌ها، جراحت‌ها و سطوح ملتهب و آزرده‌ی بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پانسمان زخم‌ها با پخته برگ تازه بارهنگ نیز در بهبود آن‌ها اثر تسریع‌کنندگی دارد.

برای جلوگیری از خونریزی بواسیر و زیادی خون عادت ماهانه، از جوشانده بارهنگ استفاده کنید.

برای درمان زگیل، ضماد برگ تازه بارهنگ را روی آن بگذارید.

دو نکته مهم

  • در هنگام مصرف بارهنگ، باید مایعات به مقدار زیاد نوشید تا موسیلاژ روی سطح دانه‏ ها، به خوبی بتوانند آب جذب کنند و متورم شوند و از متراکم شدن در معده و روده جلوگیری شود.
  • مصرف بارهنگ در زمان حاملگی و شیردهی، توصیه نمی ‏شود؛ چون روغن دانه که شباهتی به روغن خردل دارد، باعث تحریک رحم شده و با حالت مسهلی که ایجاد می‏ کند، ممکن است مشکل ساز شود.