ما را دنبال کنید

فتق

فَتق در لغت به معنای شکافتن، ضد رتق و در اصطلاح طب، برآمدگی و ورم مدور نرمی است که به واسطه خروج قسمتی از احشاء از محل اصلی خود در کشاله ران یا ناف یا خط سفید فوق ناف و یا کیسه بیضه پیدا می شود و مترادف آن غری است.

در برحی منابع نیز فتق این گونه تعریف گشته است: تفرق الاتصالی که در غشاها افتد، بیماری ورم بیضه و فرو رفتن روده به کیسه خایه.

  • فتق الاُرْبَیات: (فتق الاربیات) فتق بیغوله و کشاله ران که زنان نیز امکان ابتلاء به آن را دارند.
  • فتق بند: ۱) نوعی کمربند که اشخاص مبتلا به فتق به کمر و بر روی موضع فتق می‌بندند تا مانع بیرون آمدن فتق و ریختن آن به کیسه بیضه شود ۲)  کسی که متخصص در بستن فتق و معالجه آن است.
  • فتق مراق البطن: فتق پوست شکم که زنان نیز امکان ابتلاء به آن را دارند.
  • فتق قرنیه: بیرون زدگی لایه عمقی قرنیه موسوم به غشای دِسِمِه